Modernizm bir çok dinî ve ahlakî kavramı ezdi geçti, adeta yok etti. 100 yıl önce var olan bir çok ahlakî kavramın artık adı var, kendisi yok oldu. En çok da ayıp kavramı dejenere edildi. Televizyon ve akıllı telefonlar bu kavramın dejenerasyonunda baş rolü oynadı. Mesela evlerin en mahrem yeri yatak odalarıdır. Televizyon dizileri bu mahremiyet alanlarını ortadan kaldırdı. İnsanların başkalarına göstermeye utandığı mahrem bölgeleri vardı.Reklamlar bu bölge ayıplarını yok etti. Bir kişinin kadın olsun erkek olsun koltuk altını göstermesi eskiden ayıp sayılırdı. Şimdi serbest.Daha doğrusu insan vücudundaki minimal iki bölge hariç her taraf serbest oldu. Cinselliği çağrıştıran her davranış sıradanlaştırıldı. Kadınların özel günlerine ait hijyen ürünleri gayet rahat bir şekilde reklam edilebiliyor. Havuzlu ve lüks otel reklamlarında ve yine pırlanta takı reklamlarında müstehcen sahneler artık sıradan hâle geldi. Reklamların çoğunda açık saçık kadın figürleri tercih edilir oldu. TV sahipleri kadın figürünü ticari bir meta unsuru olarak sonuna kadar kullanıyorlar. Öğle kuşaklarında her türlü rezalet milyonlarca insanın gözü önünde anlatılıyor.Sesini çıkaran yok.Çıkaranları da umursayan yok. Çünkü kapitalizm ve modernizmde ayıp, edep ve hayâ diye bir kavram yoktur. Onlar için tek bir şey önemli o da para.. Para için yapmayacakları hiç bir şey yoktur. Ayıp,edep ve hayâ kavramları yok olunca dinin sosyal alandaki görünümü iyice zayıfladı.Çünkü hayâ imandandır.Hayâsı olmayanın imanı oldukça zayıftır. Hayasızlık artık sokaklara taşmış durumda. Müstehcenlik o kadar normalleştirildi ki,artık edebi hayayı savunmak bile cesaret işi oldu. Bu fikri savunanlar geri kafalı, çağdışı oldu. Aşırı özgürlük bir müddet sonra bizim gibi düşünen müslümanları adeta evlerinden çıkamaz hâle getirecek... Söylenecek tek söz; "Gâliba âhir zaman!!..."