Son yüzyılda dünyamız büyük değişiklikler geçiriyor. Teknoloji hızla ilerliyor. Maddi hayatımız sürekli kolaylaşıyor. Manevi alanlarda ise büyük çöküşler yaşanıyor.
Özellikle televizyon ve akıllı telefonun icadıyla toplumsal hayatımızda büyük dönüşümler meydana geldi/geliyor.
Görsellik hızla artıyor. Şer güçler yeni nesli bozmak için ellerinden gelen her türlü melaneti açık ve aleni bir şekilde sunuyor.
Milli kimlik kayboluyor.
Erkeklerde tıraş şekli değişiyor. Kollarda, bacaklarda dövmeler, kulaklarda küpeler, daracık pantolonlar, boyunlarda zincirler, omuzlara düşen saçlar hızla yayılıyor.
Kızlarda/kadınlarda dövmeler, edep ve hayadan yoksun giyimler, göbeğini açıp gezenler, daracık pantolon giyenler, boynuna haça benzer kolye takıp arzı endam edenler hızla çoğalıyor.
Parklarda, caddelerde, kafelerde edep ve ahlak dışı nikâhsız haram davranış sergileyenlerin sayısı hızla artıyor.
Çünkü bu davranışlar 70-80 yıldır oynatılan yüzlerce/binlerce film ve dizilerle normalleştirildi. Şer ve hayasızlık özgürlük olarak gösterildi.
Bir kadının evinde çocuklarının yanında bile giyemeyeceği kıyafetler, gece kıyafetleri/bikiniler, mayolar reklamlarla ve dizilerle normalleştirildi.
Yasak ilişkiler/aldatmalar/boşanmalar normalleştirildi.
Özgürlük adına Müslümanların bu durumlara bakışı ve tepkisi normalleştirildi.
Şerrin yayılma hızı, iyiliğin yayılma hızından kat be kat daha fazla.
Kime sorsanız gelecek adına kaygılı ve endişeli.
Onun için, büyük alim Ahmet Cevdet Paşa'nın ünlü eseri Mecelle'nin 30.maddesinde şöyle yazar; "Def'i mefasid, celb-i menafi'den evladır" Yani "şer ve kötü şeyleri engellemek, iyilikleri yaymaktan daha önceliklidir". demek istiyor.
Günümüzde şer o kadar yaygınlaştı ki o fiilin şer olduğunu anlatmak neredeyse imkânsız oldu.
İslam'ın mahremiyet anlayışı çağdışı oldu.
Dini inançlar ve öğretiler değersizleştirildi.
Teknoloji maddi dünyayı iyileştirdi ancak maneviyatı ve değerleri yerle yeksan eyledi.