Televizyon dizilerindeki bize göre edep ve ahlak dışı sahneler, sahaya yansımış durumda. 85 milyonun gözü önünde rol gereği icra edilen müstehcen sahneler, artık parklarda, sokaklarda, avm'lerde, cafelerde her yerde gözümüze çarpıyor. Bilhassa bahar ve yaz mevsimlerinde hiç kimseden utanmadan,çekinmeden uluorta sarmaş dolaş olan gençler burnumuzun dibine kadar geldiler. Çünkü bu davranışlar sabah aksam yüzlerce kanalda beyinlere zerkedilip normalleştirildi. Ben bu tür anormallikleri gördüğüm zaman illaki uyarıyorum.Ama dostlarım beni uyarıyor Bir gün gereksiz birine rastlarım ve istenmeyen şeyler olabilir diye. Bizim apartmanın önünde küçücük bir park var. Bu park çok sık flört buluşmalarına sahne oluyor. Ben de dilimin döndüğünce gençlere nasihatte bulunuyorum. Bu gün eve dönerken baktım parkta bir genç kız ve erkek burun buruna bir şeyler konuşuyorlar. Ama sert bir duruş ve bakışları var.Nerdeyse kavga edecekler. Anlaşılan o ki, kendilerince bir meseleleri var. Aracı durdurdum. Yanlarına gittim. Selam verdim. "Anlaşılan aranızda ciddi bir mesele var. İsterseniz size yardım edebilirim." "Yok amca, biz hallederiz, teşekkür ederiz" dediler. Sanki bir dizi sahnesi çekiliyor gibiydi. Bugün yine bir marketin kapısından ben girerken, temizyüzlü iki genç ellerinde soda şişesi dışarı çıktılar.İkisi birden sodanın metal kapağını yere attılar. Ben "Merhaba gençler. Bu kapakları yere değilde çöpe atsanız daha güzel olmaz mı? dedim. Hem siz okula gitmiyormu sunuz.? Okulda size şişeyi,kapağı yere atabilirsiniz diyen bir öğretmeniniz oldu mu? Gençler utandılar.. Birisi yere eğilip kapakları aldı. " Aferin, şimdi oldu, Afiyet olsun" dedim. Bu benim yaptığım fiilin adı "Emr-i bil maruf ve nehy-i ani'l münker"..Yani iyiliği emir, kötülükten sakındırmak.. Kaybolan değerlerimizden bir tanesi ve en önemlisi...